Τεχνητή νοημοσύνη
γράφει ο Mr.Mystirius
Η τεχνητή νοημοσύνη επανέρχεται στο προσκήνιο με τις ραγδαίες εξελίξεις στη μοντελοποίηση του εγκεφάλου και στην επεξεργασία της ομιλίας και της όρασης. Αναλαμβάνοντας για το μέλλον τη δημιουργία μιας μηχανής με συνείδηση, η τεχνητή νοημοσύνη προσπαθεί να μιμηθεί τον άνθρωπο στο σώμα και στο νου.
Πέρασαν πάνω από 60 χρόνια από τη θεμελιώδη δουλειά του Άλαν Τούρινγκ (Alan Turing) και του Τζον φον Νόιμαν (John von Neumann), που έδειξαν ότι μια μηχανή μπορεί να συμπεριφέρεται όπως ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Μέχρι σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη πέρασε από πολλά στάδια, που συχνά κατέληγαν σε υπερβολές. Στην αρχή, ήταν τα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα, μια προσπάθεια μίμησης της δομής και της λειτουργίας του εγκέφαλου, τα οποία ήταν κατάλληλα για την αναγνώριση μορφωμάτων, αλλά αποτύγχαναν στην αντιμετώπιση πολύπλοκων προβλημάτων. Κατόπιν εμφανίστηκαν τα «έμπειρα» συστήματα, που μπορούσαν να αφομοιώσουν την ανθρώπινη γνώση ενός γνωστικού πεδίου. Τη δεκαετία του 1980, όμως, διακόπηκε σχεδόν κάθε χρηματοδότηση για τη συνέχιση ανάλογων ερευνών.
Με την έναρξη της νέας χιλιετίας ήρθε η αναγέννησή τους, για να καλυφθούν διάφορες ανάγκες σε τομείς, όπως η βιολογία, η γενετική και τα διαστημικά προγράμματα, και επίσης αναγέννηση μέσω του πειραματισμού πάνω στην πολεμική ύλη, ως απόρροια των πολέμων, όπως έχει ξανασυμβεί στην ανθρώπινη ιστορία, προωθώντας την τεχνολογική εξέλιξη. Η επιστημονική κοινότητα επικεντρώνεται πλέον στη συνεργασία της ομιλίας με την όραση και της κίνησης με την αφή, βελτιώνοντας τις γνώσεις μας για τη συμπεριφορά των όντων και αυξάνοντας την πολυπλοκότητα των συμπεριφορών που μπορούμε να αναπαράγουμε. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται η κατασκευή ρομπότ, με τα οποία θα αλληλεπιδρούμε όπως με τους ανθρώπους. Ιάπωνες επιστήμονες είναι σίγουροι ότι μέχρι το 2050 θα έχουν δημιουργήσει μια ομάδα ανδροειδών που θα μπορούν να κερδίσουν ακόμα και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου.
Η ανθρώπινη εμφάνιση των ρομπότ συχνά υπαγορεύεται από την επιθυμία των δημιουργών τους να αλληλεπιδρούν αυτά με τον άνθρωπο, ενώ οι πραγματιστές ισχυρίζονται ότι μια μηχανή αρκεί να δουλεύει σωστά, ανεξάρτητα από την εμφάνισή της. Παρόλη την πρόοδο, ο Ρόντνεϊ Μπρουκς (Rodney Brooks), διευθυντής του εργαστηρίου Επιστήμης και Υπολογιστών στο Μπέρμιγχαμ, αναφέρει ότι η τεχνητή νοημοσύνη απέτυχε, ουσιαστικά, να φτάσει τους μεγαλεπήβολους στόχους της. Για τον καθηγητή Κρις Μπίσοπ (Chris Bishop), του εργαστηρίου Microsoft Research στο Κέμπριτζ, η συνολική εικόνα είναι πιο θετική, διότι τα τελευταία πέντε χρόνια η φθηνή υπολογιστική ισχύς μαζί με την πιθανοτική συλλογιστική, που βασίζεται στη μπεϊζιανή Θεωρία Αποφάσεων (Bayes Decision Τheory), έδωσαν νέες δυνατότητες λογισμικού. Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφορα τεστ δοκιμών.
Ο Άλαν Τούρινγκ προτείνει πως, όταν ένας άνθρωπος θέσει ερωτήσεις χωρίς να μπορεί να ξεχωρίσει αν οι απαντήσεις προέρχονται από μηχανή ή άνθρωπο, τότε η μηχανή θα πρέπει να θεωρηθεί νοήμων. Οι Ιάπωνες επιστήμονες προσπαθούν εδώ και χρόνια να δημιουργήσουν ένα ανθρωποειδές ρομπότ που να μοιάζει «ζωντανό». Πρόκειται για ένα νοήμον ρομπότ που θα μπορεί να λειτουργεί χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Κάποια από αυτά έχουν γίνει ήδη γνωστά. Ο Ντιπ Μπλου (Deep Blue), για παράδειγμα, έγινε γνωστός για τη νίκη του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σκάκι, όπου χρειάστηκε 200.000.000 κινήσεις το δευτερόλεπτο, για να νικήσει τον Γκάρι Κασπάροφ (Gary Kasparov) το 1997. Επίσης γνωστό ρομπότ είναι ο ASIMO της Honda, που εξακολουθεί να υποδέχεται και να χαιρετά τους επισκέπτες της έκθεσης από το 2000. Η HOAP-3 της Fujitsu, όμως, είναι ίσως η πιο τρομακτική παρουσία ρομπότ, αφού δε διακρίνεται σχεδόν κανένα μηχανικό μέρος αυτής της κυρίας, που έκανε την εμφάνισή της πρόσφατα και εντυπωσίασε με το καταπληκτικά «ανθρώπινο» χαμόγελό της. Αλλά και το Σκυλο-ρομπότ κατέκτησε την αγορά και έγινε ανάρπαστο.
Δεν είναι λίγοι, τέλος, και όσοι πιστεύουν ότι από το 1960 ζουν ήδη ανάμεσά μας τα λεγόμενα βιορομπότ (άνθρωποι-μηχανές), και ισχυρίζονται ότι είναι μεγάλες προσωπικότητες, πράκτορες, ακόμα και πολιτικοί ηγέτες.
Mr.Mystirius on facebook
Πέρασαν πάνω από 60 χρόνια από τη θεμελιώδη δουλειά του Άλαν Τούρινγκ (Alan Turing) και του Τζον φον Νόιμαν (John von Neumann), που έδειξαν ότι μια μηχανή μπορεί να συμπεριφέρεται όπως ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Μέχρι σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη πέρασε από πολλά στάδια, που συχνά κατέληγαν σε υπερβολές. Στην αρχή, ήταν τα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα, μια προσπάθεια μίμησης της δομής και της λειτουργίας του εγκέφαλου, τα οποία ήταν κατάλληλα για την αναγνώριση μορφωμάτων, αλλά αποτύγχαναν στην αντιμετώπιση πολύπλοκων προβλημάτων. Κατόπιν εμφανίστηκαν τα «έμπειρα» συστήματα, που μπορούσαν να αφομοιώσουν την ανθρώπινη γνώση ενός γνωστικού πεδίου. Τη δεκαετία του 1980, όμως, διακόπηκε σχεδόν κάθε χρηματοδότηση για τη συνέχιση ανάλογων ερευνών.
Με την έναρξη της νέας χιλιετίας ήρθε η αναγέννησή τους, για να καλυφθούν διάφορες ανάγκες σε τομείς, όπως η βιολογία, η γενετική και τα διαστημικά προγράμματα, και επίσης αναγέννηση μέσω του πειραματισμού πάνω στην πολεμική ύλη, ως απόρροια των πολέμων, όπως έχει ξανασυμβεί στην ανθρώπινη ιστορία, προωθώντας την τεχνολογική εξέλιξη. Η επιστημονική κοινότητα επικεντρώνεται πλέον στη συνεργασία της ομιλίας με την όραση και της κίνησης με την αφή, βελτιώνοντας τις γνώσεις μας για τη συμπεριφορά των όντων και αυξάνοντας την πολυπλοκότητα των συμπεριφορών που μπορούμε να αναπαράγουμε. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται η κατασκευή ρομπότ, με τα οποία θα αλληλεπιδρούμε όπως με τους ανθρώπους. Ιάπωνες επιστήμονες είναι σίγουροι ότι μέχρι το 2050 θα έχουν δημιουργήσει μια ομάδα ανδροειδών που θα μπορούν να κερδίσουν ακόμα και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου.
Η ανθρώπινη εμφάνιση των ρομπότ συχνά υπαγορεύεται από την επιθυμία των δημιουργών τους να αλληλεπιδρούν αυτά με τον άνθρωπο, ενώ οι πραγματιστές ισχυρίζονται ότι μια μηχανή αρκεί να δουλεύει σωστά, ανεξάρτητα από την εμφάνισή της. Παρόλη την πρόοδο, ο Ρόντνεϊ Μπρουκς (Rodney Brooks), διευθυντής του εργαστηρίου Επιστήμης και Υπολογιστών στο Μπέρμιγχαμ, αναφέρει ότι η τεχνητή νοημοσύνη απέτυχε, ουσιαστικά, να φτάσει τους μεγαλεπήβολους στόχους της. Για τον καθηγητή Κρις Μπίσοπ (Chris Bishop), του εργαστηρίου Microsoft Research στο Κέμπριτζ, η συνολική εικόνα είναι πιο θετική, διότι τα τελευταία πέντε χρόνια η φθηνή υπολογιστική ισχύς μαζί με την πιθανοτική συλλογιστική, που βασίζεται στη μπεϊζιανή Θεωρία Αποφάσεων (Bayes Decision Τheory), έδωσαν νέες δυνατότητες λογισμικού. Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφορα τεστ δοκιμών.
Ο Άλαν Τούρινγκ προτείνει πως, όταν ένας άνθρωπος θέσει ερωτήσεις χωρίς να μπορεί να ξεχωρίσει αν οι απαντήσεις προέρχονται από μηχανή ή άνθρωπο, τότε η μηχανή θα πρέπει να θεωρηθεί νοήμων. Οι Ιάπωνες επιστήμονες προσπαθούν εδώ και χρόνια να δημιουργήσουν ένα ανθρωποειδές ρομπότ που να μοιάζει «ζωντανό». Πρόκειται για ένα νοήμον ρομπότ που θα μπορεί να λειτουργεί χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Κάποια από αυτά έχουν γίνει ήδη γνωστά. Ο Ντιπ Μπλου (Deep Blue), για παράδειγμα, έγινε γνωστός για τη νίκη του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σκάκι, όπου χρειάστηκε 200.000.000 κινήσεις το δευτερόλεπτο, για να νικήσει τον Γκάρι Κασπάροφ (Gary Kasparov) το 1997. Επίσης γνωστό ρομπότ είναι ο ASIMO της Honda, που εξακολουθεί να υποδέχεται και να χαιρετά τους επισκέπτες της έκθεσης από το 2000. Η HOAP-3 της Fujitsu, όμως, είναι ίσως η πιο τρομακτική παρουσία ρομπότ, αφού δε διακρίνεται σχεδόν κανένα μηχανικό μέρος αυτής της κυρίας, που έκανε την εμφάνισή της πρόσφατα και εντυπωσίασε με το καταπληκτικά «ανθρώπινο» χαμόγελό της. Αλλά και το Σκυλο-ρομπότ κατέκτησε την αγορά και έγινε ανάρπαστο.
Δεν είναι λίγοι, τέλος, και όσοι πιστεύουν ότι από το 1960 ζουν ήδη ανάμεσά μας τα λεγόμενα βιορομπότ (άνθρωποι-μηχανές), και ισχυρίζονται ότι είναι μεγάλες προσωπικότητες, πράκτορες, ακόμα και πολιτικοί ηγέτες.
Mr.Mystirius on facebook
RSS Feed
