CityMag Portrait | Destiny(P)
Λεωνίδας Πέπλης & Στράτος Τσουκαλάς
«Πάντα υπάρχει χρόνος για γυναίκες, διασκέδαση και λίγη αλητεία»
Πολλοί από εσάς θα αναρωτιέστε «Ποιοι είναι αυτοί;» και εγώ με τη σειρά μου θα σας παρέπεμπα στο τραγούδι τους με τον ομώνυμο τίτλο. Τότε θα σας έδιναν οι ίδιοι την απάντηση, που βέβαια θα είναι: οι «Destiny(P)!». Όπως αναφέρω και στο άρθρο της στήλης μου «Editor’s Voice» για το μήνα Φεβρουάριο, το πορτρέτο του μήνα είναι διπλό και δυναμικό. Πρόκειται για δύο νέα παιδιά, που ακούνε στα ονόματα Λεωνίδας Πέπλης και Στράτος Τσουκαλάς και ξεκίνησαν την πορεία τους εδώ και ένα χρόνο, ενώ φέτος κάνουν το μεγάλο τους άνοιγμα στο χώρο της χιπ χοπ σκηνής. Στην προσπάθεια αυτή δεν είναι μόνοι. Η συμπεριφορά τους αφήνει να διαφανεί το πόσο χαρισματικοί και ευγενείς είναι, κάτι που συνδυάζεται με την προσήλωσή τους στο στόχο. Όλα αυτά τούς χαρίζουν έμπιστους συνεργάτες, όπως είναι ο Αλέξανδρος Χαλιάσος, και λίγους αλλά γνήσιους θαυμαστές, τουλάχιστον έως τώρα. Προσωπικά, θεωρώ πως οι «Destiny(P)», έτσι ονομάζεται το σχήμα τους, είναι πολύ κοντά στις μέρες των μεγάλων εμφανίσεών τους.
Τους συνάντησα μεταξύ YouTube και Facebook και επικοινώνησα ευθύς αμέσως μαζί τους. Έχοντας εναποθέσει τις ελπίδες μου σε έναν κοινό φίλο, τον Αλέξανδρο, περίμενα μία θετική απάντηση στο κάλεσμα για ένα, αρχικά μικρό, αφιέρωμα στο Art Box ή Τεχνότοπο. Η απάντηση ήρθε θετική, και έτσι ξεκινήσαμε μία διαδικτυακή μίνι συνέντευξη. Στην πορεία, όμως, τα πράγματα άλλαξαν λιγάκι. Στο ενεργητικό τους συμπληρώθηκαν δύο νέα τραγούδια και ένα που, παράλληλα με τη συνέντευξη, βρισκόταν ήδη στα χέρια του Αλέξανδρου Χαλιάσου για επεξεργασία και ήταν έτοιμο για ηχογράφηση. Επιπλέον, αλλαγές στον προγραμματισμό του CityMag έφεραν αντίστοιχα αλλαγές στην παρουσίαση των συνεντεύξεων, με αποτέλεσμα η μίνι συνέντευξη των «Destiny(P)» να γίνει η συνέντευξη του πορτρέτου.
Κοντός ψαλμός, έγραφα, αφαιρούσα, συμπλήρωνα, έγραφα. Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε, όπως και τα νέα τους κομμάτια, και σας παρουσιάζω, λοιπόν, τους «Destiny(P)»!
Λεωνίδας Θεοδωρίδης: «Τα ονόματά σας Peplis και Cover φαντάζομαι ότι είναι τα καλλιτεχνικά σας ψευδώνυμα. Τα πραγματικά σας τα αποκαλύπτετε ή προτιμάτε να υπερισχύει το δημιουργικό σας προφίλ;».
Τους συνάντησα μεταξύ YouTube και Facebook και επικοινώνησα ευθύς αμέσως μαζί τους. Έχοντας εναποθέσει τις ελπίδες μου σε έναν κοινό φίλο, τον Αλέξανδρο, περίμενα μία θετική απάντηση στο κάλεσμα για ένα, αρχικά μικρό, αφιέρωμα στο Art Box ή Τεχνότοπο. Η απάντηση ήρθε θετική, και έτσι ξεκινήσαμε μία διαδικτυακή μίνι συνέντευξη. Στην πορεία, όμως, τα πράγματα άλλαξαν λιγάκι. Στο ενεργητικό τους συμπληρώθηκαν δύο νέα τραγούδια και ένα που, παράλληλα με τη συνέντευξη, βρισκόταν ήδη στα χέρια του Αλέξανδρου Χαλιάσου για επεξεργασία και ήταν έτοιμο για ηχογράφηση. Επιπλέον, αλλαγές στον προγραμματισμό του CityMag έφεραν αντίστοιχα αλλαγές στην παρουσίαση των συνεντεύξεων, με αποτέλεσμα η μίνι συνέντευξη των «Destiny(P)» να γίνει η συνέντευξη του πορτρέτου.
Κοντός ψαλμός, έγραφα, αφαιρούσα, συμπλήρωνα, έγραφα. Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε, όπως και τα νέα τους κομμάτια, και σας παρουσιάζω, λοιπόν, τους «Destiny(P)»!
Λεωνίδας Θεοδωρίδης: «Τα ονόματά σας Peplis και Cover φαντάζομαι ότι είναι τα καλλιτεχνικά σας ψευδώνυμα. Τα πραγματικά σας τα αποκαλύπτετε ή προτιμάτε να υπερισχύει το δημιουργικό σας προφίλ;».
Peplis: «Ναι, είναι τα καλλιτεχνικά ονόματα. Βασικά, εγώ αφαίρεσα το Λεωνίδας και κράτησα το επίθετο Πέπλης με λατινικούς χαρακτήρες. Όπως είθισται, με προσφωνούσαν πολύ συχνά με το επίθετο, και κάπως έτσι μετατράπηκε σε nickname (παρατσούκλι) μου. Ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα αποτελούσε και το όνομα με το οποίο εμφανίζομαι στο σχήμα».
Cover: «Το δικό μου είναι παντελώς άσχετο με το ονοματεπώνυμό μου, και μη με ρωτήσεις πώς προέκυψε, γιατί δε θα μπορέσω να σε διαφωτίσω και πολύ (γελάει). Πάντως, υπάρχουν φορές που δηλώνουμε τα ονόματά μας, όπως, για παράδειγμα, τώρα στη συνέντευξη και άλλες που κρατάμε λίγο το μυστήριο γύρω από την ταυτότητά μας».
Λ.Θ.: «Ωραία, λοιπόν, οπότε εγώ κρατώ τα καλλιτεχνικά σας για τις ανάγκες της συνέντευξης και θέλω να σας ρωτήσω επίσης την ηλικία σας, διότι είστε δύο πολύ νεαροί καλλιτέχνες, και συνήθως, όταν κανείς επιλέγει το είδος της μουσικής, με το οποίο θα ασχοληθεί, έχει ήδη εντρυφήσει για κάποιο χρονικό διάστημα σε αυτό».
P.: «Εγώ είμαι είκοσι ενός ετών και άκουγα χιπ χοπ από τα παιδικά μου χρόνια. Τα πρώτα χρόνια το αγάπησα ως άκουσμα και όχι ως μελλοντικό υποψήφιο για το τραγούδι μου. Δε σπούδασα και τίποτα ανάλογο με τη μουσική, ούτε φωνητική. Είμαι αυτό που λέμε αυτοδίδακτος. Στο χιπ χοπ δεν είναι απολύτως απαραίτητο να ξέρεις σολφέζ, αλλά να ακούς καλά τη μελωδία και το ρυθμό, ώστε να μπορέσεις να συγχρονίσεις τους στίχους σου με τη μουσική».
C.: «Εγώ είμαι μόλις δεκαεννιά ετών και επίσης αυτοδίδακτος. Από μικρός άκουγα τα πιο gangster κομμάτια, τα πιο βαριά, θα λέγαμε. Σ’ αυτά η μελωδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη, δηλαδή, ο ρυθμός είναι μονότονος και το χαρακτηριστικό τους είναι κυρίως το νόημα των στίχων. Τα συγκεκριμένα τραγούδια αφηγούνται συχνά ιστορίες ανθρώπων που μεγαλώνουν στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, σε δύσκολες συνθήκες και μέσα στην παρανομία και τον πόνο».
Λ.Θ.: «Πώς γνωριστήκατε;».
Cover: «Το δικό μου είναι παντελώς άσχετο με το ονοματεπώνυμό μου, και μη με ρωτήσεις πώς προέκυψε, γιατί δε θα μπορέσω να σε διαφωτίσω και πολύ (γελάει). Πάντως, υπάρχουν φορές που δηλώνουμε τα ονόματά μας, όπως, για παράδειγμα, τώρα στη συνέντευξη και άλλες που κρατάμε λίγο το μυστήριο γύρω από την ταυτότητά μας».
Λ.Θ.: «Ωραία, λοιπόν, οπότε εγώ κρατώ τα καλλιτεχνικά σας για τις ανάγκες της συνέντευξης και θέλω να σας ρωτήσω επίσης την ηλικία σας, διότι είστε δύο πολύ νεαροί καλλιτέχνες, και συνήθως, όταν κανείς επιλέγει το είδος της μουσικής, με το οποίο θα ασχοληθεί, έχει ήδη εντρυφήσει για κάποιο χρονικό διάστημα σε αυτό».
P.: «Εγώ είμαι είκοσι ενός ετών και άκουγα χιπ χοπ από τα παιδικά μου χρόνια. Τα πρώτα χρόνια το αγάπησα ως άκουσμα και όχι ως μελλοντικό υποψήφιο για το τραγούδι μου. Δε σπούδασα και τίποτα ανάλογο με τη μουσική, ούτε φωνητική. Είμαι αυτό που λέμε αυτοδίδακτος. Στο χιπ χοπ δεν είναι απολύτως απαραίτητο να ξέρεις σολφέζ, αλλά να ακούς καλά τη μελωδία και το ρυθμό, ώστε να μπορέσεις να συγχρονίσεις τους στίχους σου με τη μουσική».
C.: «Εγώ είμαι μόλις δεκαεννιά ετών και επίσης αυτοδίδακτος. Από μικρός άκουγα τα πιο gangster κομμάτια, τα πιο βαριά, θα λέγαμε. Σ’ αυτά η μελωδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη, δηλαδή, ο ρυθμός είναι μονότονος και το χαρακτηριστικό τους είναι κυρίως το νόημα των στίχων. Τα συγκεκριμένα τραγούδια αφηγούνται συχνά ιστορίες ανθρώπων που μεγαλώνουν στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, σε δύσκολες συνθήκες και μέσα στην παρανομία και τον πόνο».
Λ.Θ.: «Πώς γνωριστήκατε;».
P.: «Γνωριζόμαστε από μικρά παιδιά, νομίζω από τα πέντε μας περίπου χρόνια. Έχουμε μεγαλώσει μαζί και είμαστε σαν αδέρφια. Τι σαν; (γελάει) Πολλές φορές το λέμε κιόλας. Ζήσαμε τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια μαζί. Ωραίες και άσχημες φάσεις, αλλά πρωτίστως πολύ σημαντικές στιγμές. Μας ξέρουμε απέξω, που λένε. Πλέον, και μόνο με μια ματιά ξέρει ο ένας τι σκέφτεται ο άλλος. Αυτό μας βοηθάει πολύ, διότι ξέρουμε ο καθένας και τις κόκκινες γραμμές του άλλου, τι αρέσει και τι όχι και με ποιον τρόπο ενώνουμε τις ιδέες και τις δυνάμεις μας, για να πετύχουμε ένα κοινό και καλό αποτέλεσμα. Γενικά, είμαστε αχώριστοι και ως συνεργάτες στο σχήμα αλλά και ως φίλοι».
Λ.Θ.: «Οπότε δε θα σας πήρε και πολύ καιρό να εναρμονιστείτε με τα μουσικά σας ακούσματα και να προχωρήσετε στη δημιουργία ενός συγκροτήματος».
P.: «Εγώ, βασικά, είχα συγκροτήσει στα τέλη του 2009 τους “Destiny(P)”, αλλά με διαφορετικά πρόσωπα, που στη συνέχεια έφυγαν. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα το σχήμα παρέμεινε αναξιοποίητο μέχρι που αποφασίσαμε, ο Cover και εγώ, να το ξαναδουλέψουμε, και πιστεύουμε πως κάναμε μια κίνηση που αποδείχτηκε έως τώρα καλή».
C.: «Είχα ασχοληθεί και παλιότερα με τη μουσική. Ακολούθησε μια περίοδος αδράνειας και λίγο αργότερα με ρώτησε ο Peplis αν ενδιαφέρομαι να συνεχίσουμε μαζί τους “Destiny(P)”».
Λ.Θ.: «Το όνομα “Destiny(P)” πώς προέκυψε; Και τι δηλώνει για εσάς;».
P.: «Όπως ανέφερα στην αρχή, λόγω της κλίσης που είχα από πολύ μικρή ηλικία στο χιπ χοπ, ταύτισα το όνομα με μια επιθυμητή κατάσταση. Το θεωρούσα, δηλαδή, πεπρωμένο μου, και γι’ αυτό έδωσα το όνομα “Destiny(P)”».
Λ.Θ.: «Τη μουσική και τους στίχους τούς γράφετε αποκλειστικά εσείς;».
P.: «Για τη μουσική έχουμε δικό μας παραγωγό που μας μπιτάρει, τον Αλέξανδρο Χαλιάσο, ενώ τους στίχους τούς γράφουμε πάντα εμείς».
Λ.Θ.: «Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο κομμάτι σας και πώς προέκυψε;».
P.: «Βέβαια το θυμάμαι. Λέγεται “Μέσα στα όνειρά μου” και είχε δημιουργηθεί το 2010 από το πρώτο σχήμα των “Destiny(P)”».
Λ. Θ.: «Φαντάζομαι πως εμπνέεστε και από την καθημερινότητα, πόσο μάλλον από τις δυσκολίες από τις οποίες διέρχεται η χώρα τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτή την αγανάκτηση τη βγάζετε και στα κομμάτια σας, όπως, για παράδειγμα, στο “Πιο Κοντά” ή προτιμάτε να απέχετε από ό,τι μπορεί να συσχετίζεται με την αρνητικότητα, δίνοντας περισσότερη έμφαση στο να διασκεδάσετε τον κόσμο με κομμάτια πιο ευχάριστα, όπως το “Ποιοι είναι αυτοί”;».
P.: «Η καθημερινότητα παίζει το βασικότερο ρόλο στη δημιουργία των κομματιών. Εμπνεόμαστε καθημερινά από διάφορα γεγονότα, που είτε μας συμβαίνουν προσωπικά είτε τα ακούμε από άλλους. Σαφώς αναφέρομαι στα δυσάρεστα γεγονότα. Έτσι, λοιπόν, το τραγούδι “Ποιοι είναι αυτοί” ισορροπεί ως ευχάριστη νότα το άγχος ή τα προσωπικά προβλήματα. Ωστόσο, πιστεύουμε πως υπάρχει πάντα χρόνος για γυναίκες, διασκέδαση και λίγη αλητεία. Γενικά, κατατασσόμαστε στο πιο επιθετικό (progressive) μέρος της χιπ χοπ μουσικής».
Λ.Θ.: «Οπότε δε θα σας πήρε και πολύ καιρό να εναρμονιστείτε με τα μουσικά σας ακούσματα και να προχωρήσετε στη δημιουργία ενός συγκροτήματος».
P.: «Εγώ, βασικά, είχα συγκροτήσει στα τέλη του 2009 τους “Destiny(P)”, αλλά με διαφορετικά πρόσωπα, που στη συνέχεια έφυγαν. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα το σχήμα παρέμεινε αναξιοποίητο μέχρι που αποφασίσαμε, ο Cover και εγώ, να το ξαναδουλέψουμε, και πιστεύουμε πως κάναμε μια κίνηση που αποδείχτηκε έως τώρα καλή».
C.: «Είχα ασχοληθεί και παλιότερα με τη μουσική. Ακολούθησε μια περίοδος αδράνειας και λίγο αργότερα με ρώτησε ο Peplis αν ενδιαφέρομαι να συνεχίσουμε μαζί τους “Destiny(P)”».
Λ.Θ.: «Το όνομα “Destiny(P)” πώς προέκυψε; Και τι δηλώνει για εσάς;».
P.: «Όπως ανέφερα στην αρχή, λόγω της κλίσης που είχα από πολύ μικρή ηλικία στο χιπ χοπ, ταύτισα το όνομα με μια επιθυμητή κατάσταση. Το θεωρούσα, δηλαδή, πεπρωμένο μου, και γι’ αυτό έδωσα το όνομα “Destiny(P)”».
Λ.Θ.: «Τη μουσική και τους στίχους τούς γράφετε αποκλειστικά εσείς;».
P.: «Για τη μουσική έχουμε δικό μας παραγωγό που μας μπιτάρει, τον Αλέξανδρο Χαλιάσο, ενώ τους στίχους τούς γράφουμε πάντα εμείς».
Λ.Θ.: «Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο κομμάτι σας και πώς προέκυψε;».
P.: «Βέβαια το θυμάμαι. Λέγεται “Μέσα στα όνειρά μου” και είχε δημιουργηθεί το 2010 από το πρώτο σχήμα των “Destiny(P)”».
Λ. Θ.: «Φαντάζομαι πως εμπνέεστε και από την καθημερινότητα, πόσο μάλλον από τις δυσκολίες από τις οποίες διέρχεται η χώρα τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτή την αγανάκτηση τη βγάζετε και στα κομμάτια σας, όπως, για παράδειγμα, στο “Πιο Κοντά” ή προτιμάτε να απέχετε από ό,τι μπορεί να συσχετίζεται με την αρνητικότητα, δίνοντας περισσότερη έμφαση στο να διασκεδάσετε τον κόσμο με κομμάτια πιο ευχάριστα, όπως το “Ποιοι είναι αυτοί”;».
P.: «Η καθημερινότητα παίζει το βασικότερο ρόλο στη δημιουργία των κομματιών. Εμπνεόμαστε καθημερινά από διάφορα γεγονότα, που είτε μας συμβαίνουν προσωπικά είτε τα ακούμε από άλλους. Σαφώς αναφέρομαι στα δυσάρεστα γεγονότα. Έτσι, λοιπόν, το τραγούδι “Ποιοι είναι αυτοί” ισορροπεί ως ευχάριστη νότα το άγχος ή τα προσωπικά προβλήματα. Ωστόσο, πιστεύουμε πως υπάρχει πάντα χρόνος για γυναίκες, διασκέδαση και λίγη αλητεία. Γενικά, κατατασσόμαστε στο πιο επιθετικό (progressive) μέρος της χιπ χοπ μουσικής».
C.: «Εδώ να συμπληρώσω πως ο στίχος δε “βγαίνει” με το πάτημα ενός κουμπιού. Εξαρτάται και σε τι mood (διάθεση) βρισκόμαστε. Αν το διάστημα που δημιουργείται ένα κομμάτι συνδέεται με κάποιο σημαντικό γεγονός, προσωπικό ή γενικό, τότε ναι, μπορεί να συμπεριληφθεί. Στις φάσεις που περνάμε μια δυσκολία ή κάποιο συμβάν, αυτά γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας μέσα από τους στίχους μας. Ό,τι έχει ξεπεραστεί μετατρέπεται σε στίχο ευχάριστο και χαλαρό. Οπότε, με λίγα λόγια, δε δουλεύουμε το στίχο μόνο βάσει νοήματος ούτε, αντίθετα, μόνο το στίχο για το στίχο. Λίγο απ’ όλα και πρωτίστως ευχάριστα στο άκουσμά τους».
Λ.Θ: «Κατά τη διάρκεια των πρώτων σας βημάτων, ποιες ήταν οι αντιδράσεις στον περίγυρό σας; Οι γονείς σας τι σας είπαν; Σας στηρίζουν σε όλο αυτό;».
P.: «Σε μένα η μητέρα μου υποστηρίζει τη δουλειά μου πιο πολύ από ό,τι ο πατέρας μου. Είναι ενθουσιασμένη και με στηρίζει πάρα πολύ. Από το περιβάλλον ακούω εξίσου καλά σχόλια και πολλοί φίλοι μάς στηρίζουν».
C.: «Σε μένα υπήρχε πάντα η υποστήριξη από τη μεριά της οικογένειάς μου και επίσης από το φιλικό μου περιβάλλον».
Λ.Θ.: «Πέραν της μουσικής, έχετε άλλη ενασχόληση; Εργάζεστε παράλληλα;».
P.: «Έχω εργαστεί περιστασιακά ως Dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας».
C.: «Εγώ έχω εργαστεί σε εταιρείες εμφιάλωσης».
Λ.Θ.: «Πόσο δύσκολο είναι να “τρυπώσει” κανείς στο χώρο; Φαντάζομαι έχετε αφιερώσει πολύ προσωπικό χρόνο και κόπο. Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να νοικιάζεις στούντιο, αν και σήμερα, με τα νέα ψηφιακά μέσα, μπορεί κανείς να ηχογραφήσει με άλλη άνεση ένα κομμάτι. Η δική σας εμπειρία τι σας δείχνει;».
Λ.Θ: «Κατά τη διάρκεια των πρώτων σας βημάτων, ποιες ήταν οι αντιδράσεις στον περίγυρό σας; Οι γονείς σας τι σας είπαν; Σας στηρίζουν σε όλο αυτό;».
P.: «Σε μένα η μητέρα μου υποστηρίζει τη δουλειά μου πιο πολύ από ό,τι ο πατέρας μου. Είναι ενθουσιασμένη και με στηρίζει πάρα πολύ. Από το περιβάλλον ακούω εξίσου καλά σχόλια και πολλοί φίλοι μάς στηρίζουν».
C.: «Σε μένα υπήρχε πάντα η υποστήριξη από τη μεριά της οικογένειάς μου και επίσης από το φιλικό μου περιβάλλον».
Λ.Θ.: «Πέραν της μουσικής, έχετε άλλη ενασχόληση; Εργάζεστε παράλληλα;».
P.: «Έχω εργαστεί περιστασιακά ως Dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας».
C.: «Εγώ έχω εργαστεί σε εταιρείες εμφιάλωσης».
Λ.Θ.: «Πόσο δύσκολο είναι να “τρυπώσει” κανείς στο χώρο; Φαντάζομαι έχετε αφιερώσει πολύ προσωπικό χρόνο και κόπο. Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να νοικιάζεις στούντιο, αν και σήμερα, με τα νέα ψηφιακά μέσα, μπορεί κανείς να ηχογραφήσει με άλλη άνεση ένα κομμάτι. Η δική σας εμπειρία τι σας δείχνει;».
P.: «Βασικά, όλοι έχουμε καταλάβει πως βρισκόμαστε στη χώρα των κονέ. Υπάρχουν αρκετά ταλαντούχα παιδιά εκεί έξω που δεν έχουν καταφέρει ακόμα να προωθήσουν την δουλειά τους λόγω έλλειψης δημοσίων σχέσεων. Σαφώς με τη σημερινή τεχνολογία είναι πιο εύκολο κανείς να ηχογραφήσει το κομμάτι του, γιατί στις μέρες μας δεν είναι και εύκολο να αντεπεξέλθεις στις τιμές ενός στούντιο».
C.: «Ώρες μόνο; Και μέρες και εβδομάδες και ξανά από την αρχή. Αλλαγές εξαιτίας των οποίων, αν έπρεπε να γίνουν σε στούντιο ηχογράφησης, θα είχε φαλιρίσει το κάθε συγκρότημα πριν ακόμα αρχίσει να εμφανίζεται. Ακόμα και να σου δινόταν η ευκαιρία μιας καλής δουλειάς μέσω των στούντιο, το μετά είναι το θέμα. Είναι η προώθηση, είναι η διαφήμιση, είναι ίσως και ένα βιντεοκλίπ. Όλα αυτά θέλουν το χρόνο τους και πολλή δουλειά. Δεν είναι καθόλου εύκολο να δημιουργείς τραγούδια, και μάλιστα αρκετά για μια συλλογή, όπου πρέπει να είναι όλα τα κομμάτια εξίσου καλά».
Λ.Θ.: «Ποια είναι η άποψή σας για τη σημερινή χιπ χοπ σκηνή στην Ελλάδα; Έχει αποκλειστικότητες μόνο για τα μεγάλα ονόματα ή βλέπετε να υπάρχει χώρος και για νέα παιδιά;».
P.: «Όλα είναι πραγματικά πολύ δύσκολα, ή τουλάχιστον έγιναν τα τελευταία χρόνια. Βλέπουμε καθημερινά πολλά νέα παιδιά που προσπαθούν να μπουν σε αυτόν το χώρο, αλλά δυστυχώς ο κόσμος δίνει όλη την προσοχή στα μεγαλύτερα και παλιότερα ονόματα. Πιστεύουμε ότι είναι καιρός να αλλάξει αυτή η νοοτροπία και αντιλαμβανόμαστε πως αυτή η αλλαγή θα επέλθει και μέσα από τη διαδικτυακή δραστηριότητα».
C.: «Βλέπουμε, για παράδειγμα, πολλά άτομα ή σχήματα να “ξεπηδάνε” πλέον μέσα από ένα απλό ανέβασμα των τραγουδιών τους. Έχω ακούσει πραγματικά πολύ καλά τραγούδια στο YouTube, στο MySpace και στο Soundcloud. Τα βίντεο και τα ηχητικά αρχεία έχουν εκατοντάδες χιλιάδες προβολές. Αυτό κάτι σημαίνει. Το κοινό μπορεί να διαλέξει αλλά και να κρίνει απευθείας τη δουλειά σου. Δε χρειάζεται πλέον καμία εταιρεία να σε κατευθύνει στο τι να ακούς. Αν δεν αρέσεις, θα βρεθείς εκ των πραγμάτων εκτός».
Λ.Θ.: «Τελικά, ο χώρος της χιπ χοπ μουσικής αφορά κυρίως τη δόξα, τα λεφτά και τις γυναίκες ή πιστεύετε πως, εάν το κομμάτι δεν τραβάει ή δεν αγγίζει, το κοινό μπορεί να σε πετάξει πάλι εκτός;».
P.: «Κοίτα, η αλήθεια είναι πως όλα αυτά μπορεί να σου τα δώσει. Σε πολλές περιπτώσεις και πολύ περισσότερα. Αυτό που μετράει είναι να ξέρεις να χειρίζεσαι σωστά τις καταστάσεις. Όταν έχεις δουλειά, έχεις δουλειά! Δεν μπορείς να κλείσεις ένα γκικ (εμφάνιση) μόνο για τα μάτια του κόσμου σε ένα μεγάλο και αναγνωρίσιμο μαγαζί, όπου έχεις μπει στη λεζάντα και έχουν ξοδευτεί χρήματα για ραδιοφωνικά σποτάκια, και ξαφνικά, επειδή στην “κάρφωσε”, να ακυρώνεις την εμφάνιση σου, ή ακόμα επειδή σε πονάει το κεφάλι ή είσαι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και κάνεις “πάρτι”. Αυτά είναι για τη δημιουργία εντυπώσεων. Πρέπει να είσαι συνεπής απέναντι στον κόσμο που σε ακούει και σε στηρίζει».
C.: «Ώρες μόνο; Και μέρες και εβδομάδες και ξανά από την αρχή. Αλλαγές εξαιτίας των οποίων, αν έπρεπε να γίνουν σε στούντιο ηχογράφησης, θα είχε φαλιρίσει το κάθε συγκρότημα πριν ακόμα αρχίσει να εμφανίζεται. Ακόμα και να σου δινόταν η ευκαιρία μιας καλής δουλειάς μέσω των στούντιο, το μετά είναι το θέμα. Είναι η προώθηση, είναι η διαφήμιση, είναι ίσως και ένα βιντεοκλίπ. Όλα αυτά θέλουν το χρόνο τους και πολλή δουλειά. Δεν είναι καθόλου εύκολο να δημιουργείς τραγούδια, και μάλιστα αρκετά για μια συλλογή, όπου πρέπει να είναι όλα τα κομμάτια εξίσου καλά».
Λ.Θ.: «Ποια είναι η άποψή σας για τη σημερινή χιπ χοπ σκηνή στην Ελλάδα; Έχει αποκλειστικότητες μόνο για τα μεγάλα ονόματα ή βλέπετε να υπάρχει χώρος και για νέα παιδιά;».
P.: «Όλα είναι πραγματικά πολύ δύσκολα, ή τουλάχιστον έγιναν τα τελευταία χρόνια. Βλέπουμε καθημερινά πολλά νέα παιδιά που προσπαθούν να μπουν σε αυτόν το χώρο, αλλά δυστυχώς ο κόσμος δίνει όλη την προσοχή στα μεγαλύτερα και παλιότερα ονόματα. Πιστεύουμε ότι είναι καιρός να αλλάξει αυτή η νοοτροπία και αντιλαμβανόμαστε πως αυτή η αλλαγή θα επέλθει και μέσα από τη διαδικτυακή δραστηριότητα».
C.: «Βλέπουμε, για παράδειγμα, πολλά άτομα ή σχήματα να “ξεπηδάνε” πλέον μέσα από ένα απλό ανέβασμα των τραγουδιών τους. Έχω ακούσει πραγματικά πολύ καλά τραγούδια στο YouTube, στο MySpace και στο Soundcloud. Τα βίντεο και τα ηχητικά αρχεία έχουν εκατοντάδες χιλιάδες προβολές. Αυτό κάτι σημαίνει. Το κοινό μπορεί να διαλέξει αλλά και να κρίνει απευθείας τη δουλειά σου. Δε χρειάζεται πλέον καμία εταιρεία να σε κατευθύνει στο τι να ακούς. Αν δεν αρέσεις, θα βρεθείς εκ των πραγμάτων εκτός».
Λ.Θ.: «Τελικά, ο χώρος της χιπ χοπ μουσικής αφορά κυρίως τη δόξα, τα λεφτά και τις γυναίκες ή πιστεύετε πως, εάν το κομμάτι δεν τραβάει ή δεν αγγίζει, το κοινό μπορεί να σε πετάξει πάλι εκτός;».
P.: «Κοίτα, η αλήθεια είναι πως όλα αυτά μπορεί να σου τα δώσει. Σε πολλές περιπτώσεις και πολύ περισσότερα. Αυτό που μετράει είναι να ξέρεις να χειρίζεσαι σωστά τις καταστάσεις. Όταν έχεις δουλειά, έχεις δουλειά! Δεν μπορείς να κλείσεις ένα γκικ (εμφάνιση) μόνο για τα μάτια του κόσμου σε ένα μεγάλο και αναγνωρίσιμο μαγαζί, όπου έχεις μπει στη λεζάντα και έχουν ξοδευτεί χρήματα για ραδιοφωνικά σποτάκια, και ξαφνικά, επειδή στην “κάρφωσε”, να ακυρώνεις την εμφάνιση σου, ή ακόμα επειδή σε πονάει το κεφάλι ή είσαι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και κάνεις “πάρτι”. Αυτά είναι για τη δημιουργία εντυπώσεων. Πρέπει να είσαι συνεπής απέναντι στον κόσμο που σε ακούει και σε στηρίζει».
C.: «Δεν είναι σωστό απέναντι στο κοινό σου, και ναι, σε βάθος χρόνου αυτό μπορεί να σου κοστίσει. Και μια μόνο κακή επιλογή μπορεί να σε μειώσει πολύ σε αυτό που κάνεις. Άλλωστε, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, με τους ρυθμούς αναγνωρισιμότητας σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι».
Λ.Θ.: «Μετά την ολοκλήρωση ενός νέου κομματιού πώς νιώθετε εσείς προσωπικά και ποιες είναι οι προσδοκίες σας από το κοινό; Υπάρχει άγχος στο αν θα αρέσει ή όχι;».
P.: «Υπάρχει, και πολύ μάλιστα. Μιλάμε για άγχος και ανασφάλεια ως συνεχή κατάσταση, όπου σκέπτεσαι συνέχεια αν θα αρέσει ό,τι έγραψα, αν θα αρέσει η μουσική, αν θα αγγίξει το κοινό το κομμάτι. Κυρίως αν θα ταυτιστεί ο κόσμος με αυτό, ώστε να ανταποκριθεί. Δεν υπάρχει ποτέ σιγουριά και πιστεύω πως οφείλεται και στο νεαρό της ηλικίας μας. Δε γνωρίζω εάν αργότερα και λόγω εμπειρίας θα μπορέσουμε να “πιάνουμε” καλύτερα το κοινό αίσθημα, ώστε να δημιουργούνται τραγούδια με μια σχετική σιγουριά επιτυχίας, διότι τα πολύ επιτυχημένα τραγούδια στην ιστορία προέκυψαν στην πορεία και όχι τη στιγμή που δημιουργήθηκαν».
Λ.Θ.: «Έχετε σκεφτεί να μεταφράσετε τα κομμάτια σας και στα αγγλικά; Η μέρος των στίχων στα αγγλικά;».
P.: «Ναι, το έχουμε πάντα στα υπόψη. Δεν βγαίνει πάντα η μετάφραση στα αγγλικά, οπότε γίνεται εξ ολοκλήρου μετατροπή σε αγγλικό στίχο. Σε κάποια κομμάτια έχουμε εισάγει αγγλικό ρεφρέν. Είναι κάτι ιδιαίτερο και πιστεύουμε πως περνά στον κόσμο».
Λ.Θ.: «Πόσο χώρο καταλαμβάνει ο έρωτας ως θέμα στα τραγούδια σας; Είστε δυο εμφανίσιμα παιδιά και φαντάζομαι πως δε θα σας λείπουν οι ερωτικές κατακτήσεις. Αυτό το διάστημα διατηρείτε κάποια σχέση ή για χάρη της προβολής τις αποκρύπτετε;».
Λ.Θ.: «Μετά την ολοκλήρωση ενός νέου κομματιού πώς νιώθετε εσείς προσωπικά και ποιες είναι οι προσδοκίες σας από το κοινό; Υπάρχει άγχος στο αν θα αρέσει ή όχι;».
P.: «Υπάρχει, και πολύ μάλιστα. Μιλάμε για άγχος και ανασφάλεια ως συνεχή κατάσταση, όπου σκέπτεσαι συνέχεια αν θα αρέσει ό,τι έγραψα, αν θα αρέσει η μουσική, αν θα αγγίξει το κοινό το κομμάτι. Κυρίως αν θα ταυτιστεί ο κόσμος με αυτό, ώστε να ανταποκριθεί. Δεν υπάρχει ποτέ σιγουριά και πιστεύω πως οφείλεται και στο νεαρό της ηλικίας μας. Δε γνωρίζω εάν αργότερα και λόγω εμπειρίας θα μπορέσουμε να “πιάνουμε” καλύτερα το κοινό αίσθημα, ώστε να δημιουργούνται τραγούδια με μια σχετική σιγουριά επιτυχίας, διότι τα πολύ επιτυχημένα τραγούδια στην ιστορία προέκυψαν στην πορεία και όχι τη στιγμή που δημιουργήθηκαν».
Λ.Θ.: «Έχετε σκεφτεί να μεταφράσετε τα κομμάτια σας και στα αγγλικά; Η μέρος των στίχων στα αγγλικά;».
P.: «Ναι, το έχουμε πάντα στα υπόψη. Δεν βγαίνει πάντα η μετάφραση στα αγγλικά, οπότε γίνεται εξ ολοκλήρου μετατροπή σε αγγλικό στίχο. Σε κάποια κομμάτια έχουμε εισάγει αγγλικό ρεφρέν. Είναι κάτι ιδιαίτερο και πιστεύουμε πως περνά στον κόσμο».
Λ.Θ.: «Πόσο χώρο καταλαμβάνει ο έρωτας ως θέμα στα τραγούδια σας; Είστε δυο εμφανίσιμα παιδιά και φαντάζομαι πως δε θα σας λείπουν οι ερωτικές κατακτήσεις. Αυτό το διάστημα διατηρείτε κάποια σχέση ή για χάρη της προβολής τις αποκρύπτετε;».
P.: «(γελάει) Μας κάνεις να κοκκινίζουμε. Δόξα τω Θεώ από ερωτικές κατακτήσεις άλλο τίποτα, αλλά οι σχέσεις είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι στις ζωές μας, που δεν το αναμιγνύουμε με τη δουλειά. Γενικά, δεν είμαστε αντίθετοι στο να διατηρεί κάποιος μια σχέση και να τη δηλώνει ανοιχτά, μη τυχόν χάσει θαυμάστριες. Είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό».
C.: «Εντάξει, περιστασιακές συνευρέσεις είναι αυτές, που θα έδιναν στις θαυμάστριες ελπίδα να σε πλησιάσουν διαφορετικά. Από την άλλη, αν προκύψει μια σχέση, τότε μιλάμε για κάτι που έχει συμβεί, και, αν μπορείς να την κρατήσεις στα προσωπικά σου, έχει καλώς. Αλλά, όπως λέει και η παροιμία, “Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται!”».
Λ.Θ.: «Προσφάτως παρουσιάσατε τα νέα σας κομμάτια. Πώς νιώθετε για αυτήν τη δουλειά; Υπάρχει μία γενική ιδέα και πώς θα τη χαρακτηρίζατε;».
C.: «Εντάξει, περιστασιακές συνευρέσεις είναι αυτές, που θα έδιναν στις θαυμάστριες ελπίδα να σε πλησιάσουν διαφορετικά. Από την άλλη, αν προκύψει μια σχέση, τότε μιλάμε για κάτι που έχει συμβεί, και, αν μπορείς να την κρατήσεις στα προσωπικά σου, έχει καλώς. Αλλά, όπως λέει και η παροιμία, “Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται!”».
Λ.Θ.: «Προσφάτως παρουσιάσατε τα νέα σας κομμάτια. Πώς νιώθετε για αυτήν τη δουλειά; Υπάρχει μία γενική ιδέα και πώς θα τη χαρακτηρίζατε;».
P.: «Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με τη νέα μας δουλειά και αυτή είναι ακόμα η αρχή. Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε ολοκληρώνεται η ηχογράφηση του νέου τραγουδιού με τίτλο “Αν κάποτε” σε συνεργασία με τον Αλέξανδρο Χαλιάσο (Dj ATG), που έχει κάνει τη μουσική παραγωγή. Ετοιμάζουμε και ένα ολοκαίνουριο CD Single και βρισκόμαστε σε συζητήσεις με τη “West Coast Entertainment” για τη δημιουργία του βιντεοκλίπ για το “Ποιοι είναι αυτοί”. Τα νέα τραγούδια θα τα χαρακτηρίζαμε ως κομμάτια-έκπληξη».
C.: «Είμαστε, επίσης, πολύ κοντά σε μια ολοκληρωμένη δουλειά, χάρη στις συνεργασίες που έχουμε κάνει και συνεχίζουμε να κάνουμε. Δεχόμαστε πολλές προτάσεις, κάτι πολύ ευχάριστο, και θα θέλαμε σ’ αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε όλους όσοι συμμετείχαν στις δουλειές και συνεχίζουν να συνεργάζονται μαζί μας!».
Λ.Θ.: «Για πείτε μου, παιδιά, πώς διαγράφεται το μέλλον για τους “Destiny(P)”; Τι σκέψεις και όνειρα κάνετε και έως πού είστε διατεθειμένοι να φτάσετε για το μουσικό στερέωμα της χιπ χοπ σκηνής;».
C.: «Είμαστε, επίσης, πολύ κοντά σε μια ολοκληρωμένη δουλειά, χάρη στις συνεργασίες που έχουμε κάνει και συνεχίζουμε να κάνουμε. Δεχόμαστε πολλές προτάσεις, κάτι πολύ ευχάριστο, και θα θέλαμε σ’ αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε όλους όσοι συμμετείχαν στις δουλειές και συνεχίζουν να συνεργάζονται μαζί μας!».
Λ.Θ.: «Για πείτε μου, παιδιά, πώς διαγράφεται το μέλλον για τους “Destiny(P)”; Τι σκέψεις και όνειρα κάνετε και έως πού είστε διατεθειμένοι να φτάσετε για το μουσικό στερέωμα της χιπ χοπ σκηνής;».
P.: «Το μέλλον των “Destiny(P)” θα κριθεί από την ποιότητα της δουλειάς μας, αλλά και από την ανταπόκριση του κόσμου. Είμαστε διατεθειμένοι να διαθέσουμε το μέγιστο των ικανοτήτων μας πάνω σε αυτό που κάνουμε, και πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε».
Λ.Θ.: «Κλείνοντας, θέλω να πω πως συνομίλησα με δύο εξαιρετικά παιδιά, με πολλή όρεξη για ό,τι κάνουν και είμαι βέβαιος πως θα ακούσουμε πολλά ακόμα από σας. Σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη».
P.: «Εγώ, Λεωνίδα, θέλω να σε ευχαριστήσω πρώτα προσωπικά για την πρότασή σου. Γνωρίζουμε πως δε δίνονται πολλές ευκαιρίες, πόσο μάλλον όταν είσαι ακόμα στα πρώτα βήματα, και ευχαριστούμε γι’ αυτό το CityMag για τη φιλοξενία στο πορτρέτο του μήνα».
C.: «Ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε και εμείς πολλές επιτυχίες για το CityMag!».
Λεωνίδας Θεοδωρίδης για το CityMag.
__________
Οι φωτογραφίες προέρχονται από το προσωπικό αρχείο των Destiny(P)
Η σελίδα των Destiny(P) στο facebook
video1: Ποιοι είναι αυτοί;
video2: Πιο κοντά (promo)
Λ.Θ.: «Κλείνοντας, θέλω να πω πως συνομίλησα με δύο εξαιρετικά παιδιά, με πολλή όρεξη για ό,τι κάνουν και είμαι βέβαιος πως θα ακούσουμε πολλά ακόμα από σας. Σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη».
P.: «Εγώ, Λεωνίδα, θέλω να σε ευχαριστήσω πρώτα προσωπικά για την πρότασή σου. Γνωρίζουμε πως δε δίνονται πολλές ευκαιρίες, πόσο μάλλον όταν είσαι ακόμα στα πρώτα βήματα, και ευχαριστούμε γι’ αυτό το CityMag για τη φιλοξενία στο πορτρέτο του μήνα».
C.: «Ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε και εμείς πολλές επιτυχίες για το CityMag!».
Λεωνίδας Θεοδωρίδης για το CityMag.
__________
Οι φωτογραφίες προέρχονται από το προσωπικό αρχείο των Destiny(P)
Η σελίδα των Destiny(P) στο facebook
video1: Ποιοι είναι αυτοί;
video2: Πιο κοντά (promo)
| | |
